van winter naar lente, een foto-blog

Ook al is het volop lente en begint zelfs de zomervakantie bijna, hier nog een paar winterse kiekjes. Ik vind het winterlandschap met al die sneeuw en dat licht zo mooi, ik bleef maar foto's maken. De lente is dan weer een stuk normaler: hetzelfde als in Nederland. 

Dit is het kasteel van Hameenlinna, gelegen aan een (bevroren) meer. Een van de hoogtepunten uit de treinreis Helsinki-Seinajoki. Iedere keer probeer ik weer dit kasteel te zien. 

Een van mijn favoriete plekjes waar ik elke dag langsfiets. Of in dit geval langs wandel, want het was zo koud (-31) dat mijn fiets het niet meer deed. 

De rivier die zijn naam aan de stad heeft gegeven. Prachtig winterweer. Dit is overigens aan de rand van het centrum. Seinajoki is echt een groene stad; overal parkjes, groen en water.

Eigenlijk is een fietshelm altijd verplicht hier, maar aangezien je op de stoep fietst, vind ik het meestal niet zo nodig. Behalve als de stoep er zo uitziet! Links spekglad, maar rechts gelukkig bestrooid met grint (effectiever dan zout met de kou hier). In de lente wil de laag ijs/ sneeuw op de stoep vaak smelten en weer opvriezen, waardoor fietsen een avontuur op zich wordt.

Een chique 60e verjaardag. Na mijn eigen ervaring (mijn collega's die zich 'en masse verontschuldigden dat ze 10 minuten te laat waren op mijn house-warming (echt waar!), had ik in mijn oren geknoopt dat je voor feestje strak op tijd hoort te zijn. Zo ook nu. Klokslag 14 was iedereen binnen, handje schudden van de jarige, en tijd voor de speeches. Wij hadden als collega's een lied ingestudeerd wat goed ontvangen werd. Daarna ging de jarige 1 voor 1 alle tafels langs om met iedereen wat te babbelen. Helaas kwam ik daar al snel achter een andere Finse traditie: koffie, thee en taart mag alleen de jarige, de oudste aanwezige of een priester als eerste pakken. Er was geen priester, de jarige was volop aan het praten en had niks door en de oudste aanwezige..dat weet ik niet preciese. Anyway, na 45 verlekkerd naar het koffiebuffet gekeken te hebben begonnen zelfs mijn beleefde Finse collega's wat onrustig te worden. Gelukkig ook het personeel (die al die tijd de koffie al klaar had staan) en zij konden wél naar de jarige toestappen zodat zij het eerst kopje koffie kon pakken. En wat denk je, binnen 3 minuten stond letterlijk iedereen in de rij. Finnen houden van koffie!

Met groep 4 naar de bibliotheek. de creatieve boekenkasten zijn eigenlijk een holle kubus met de boeken aan de buitenkant. De binnenkant is creatief ingericht en groep 4 heeft het duidelijk naar hun zin. Je kan hier gewoon als klas boeken lenen en dus heeft iedere klas eens in de zoveel tijd een uitstapje naar de bieb. Dat is naast de redelijk grote schoolbibliotheek. Lezen is populair in Finland en het wordt duidelijk al van jongsafaan gestimuleerd

Gymles met groep 6. Tijdens gym maak je in Finland met veel meer sporten kennis dan in Nederland. Vandaag gingen we langlaufen, met als bestemming dezelde hut in het bos als waar ik al vaker was geweest. De docenten mochten het vuurtje stoken (jeej) en de leerlingen roosterden hun meegebrachte worstjes. Daarna werd er weer enthousiast teruggeskied. Door de meesten dan, want het blijven natuurlijk wel kinderen ;)

Stuntdag op school. De eindexamens zijn hier 1-2 maanden vroeger dan in Nederland. Dit is zo omdat toekomstige studenten een zwaar toelatingsexamen moeten doen om op de universiteit toegelaten te worden. De examenresultaten tellen hier deels voor mee. De middelbare school is al eind maart klaar voor de laatstejaars. Dan gaan ze in vrachtwagens langs de scholen om met snoep te gooien. Dolle pret voor de kinderen, maar wat minder voor de docenten: de kids kijken nergens anders naar dan naar het snoep, en voor je het week rent er 1 tussen de auto's of gevaarlijk dicht bij de wielen. 

Ik had een kaartje gewonnen voor een supertof concert: het jeugdorkest van Seinäjoki speelde Harry Potter en Lord of the Rings. In het programmaboekje kon je volgen welk boek en welk hoofdstuk ze speelden. Fantastisch. Het is zowiezo al mooie muziek maar nu nam het orkest je echt helemaal mee. 

Op weg naar Nederland/Frankrijk voor een wintersport vakantie. Met die koffer door de sneeuw was wel even een uitdaging, vooral omdat het die nacht gesneeuwd had, en ik door 10 cm verse sneeuw moest ploegen. Nu woon ik amper 10 minuten lopen van het station, maar daar deed ik die ochtend toch een stuk langer over

zo zien de kapstokken er op school uit in de winter: je hebt je snowboots, skibroek, winterjas, sjaal, muts, handschoenen. Als het even lukt pleur je de hele boel zo snel mogelijk op de grond, want je wil snel naar binnen leuke dingen doen in de klas (de eerste 5 minuten is de docent meestal nog niet in de les) en bovendien, 45 min later trek je alles weer aan, want elk lesuur bestaat hier uit 45 min les en 15 min speelkwartier. Over het algemeen hangen ze alles netjes op hoor, maar af en toe stapt er iemand de klas in met de vraag "wie heeft zn schoenen midden in de gang uitgeschopt?" :)

Wintersportdag! Lekker skien, snowboarden of sleeen op de enige heuvel in heel Seinajoki. De dames van de lunch hadden vandaag voor iedereen een roggebroodje ham-kaas, worst uit het vuistje en limonade. Feest dus! Want normaal is het saaie sla, smakeloze warme toelie en water of melk. En alhoewel skieen gauw verveeld op de kleine heuvel, is sleeen des te spectaculairder. Keihard naar beneden en een beetje proberen te sturen. Jiehaa

Jaaa! na maanden hard werken hadden we resultaat.  Een zilveren medaille! Werden we aan het begin van het seizoen nog laatste met een magere 47 punten, nu stonden we op het podium met een prachtige score: 65 punten!

Group-hug met de coach! Helaas vertelde ze ons niet lang hierna dat zo ons gaat verlaten; ze gaat naar Helsinki om daar met 2 internationale topteams: Marigold en de Musketeers te werken. Tja, zo'n kans laat je niet liggen natuurlijk. Maar wel heel jammer voor ons :'(

Er moet ook gewerkt worden natuurlijk. En docenten moeten zich blijven vernieuwen. Twee vliegen in één klap toen ik met 2 collega's naar Oxford ging voor een bijscholing. De rector, die eigenlijk zou gaan, had geen tijd. Of ik dan in plaats van hem wilde gaan. Dat hoef je tegen mij natuurlijk maar 1 keer te zeggen. Het was erg fijn om -terwijl de sneeuw langzaamaan smolt en alles nog grauw was - naar Engeland te gaan waar alles veel groener was. We hadden een erg interessante cursus die toegespitst was op het basisonderwijs. Daar was ik erg blij mee, want na 5 jaar lesgeven op een middelbare school kon ik wel wat tips voor de jongere klassen gebruiken. Veel van de activiteiten en spelletjes die ik speelde met de middelbare scholieren kan ik ook in makkelijkere vorm op de basisschool doen, maar vooral in groep 3-4-5 zijn andere werkvormen ook welkom. Nu heb ik een schat aan kinderliedjes, rijmpjes en toegankelijke activiteiten voor iedereen. Top!

Daarnaast hadden we van de school een flinke smak geld meegekregen om Engelse kinderboeken te kopen. Die zijn er in Seinajoki nog niet zoveel en tja, als ik los mag gaan in een boekwinkel...dat is een kolfje naar mijn hand. Mijn 2 collega's dachten er hetzelfde over: 3 dagen uitgebreid alle boekwinkels verkend, op z'n Hollands onderhandeld (tja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan...) en toen losgegaan in Blackwell's, een geweldig grote boekhandel midden in Oxford. Met meer dan 100 boeken die zo een extra koffer vulden gingen we weer naar huis!

\

Na schooltijd konden we de toerist uithangen: het 1e terrasje van het jaar pakken, een college van de universiteit bezoeken en gearresteerd worden in het oude kasteel :) 

Inspiratie voor (de grote zaal van) Harry Potter, Alice in Wonderland en nog veel meer: Oxford is een heel mooie oude stad, vol met prachtige universiteitsgebouwen


Terug in Finland was iedereen zich aan het voorbereiden op Vappu, de feestdag op 1 mei. Op school hadden we een disco, zie de heren uit groep 3 stoer zijn!

 

Vappu zelf vierde ik in Helsinki, samen met Jennifer en haar familie. Jennifer had ik in de zomer leren kennen op een talencursus. Ze komt uit de Filipijnen en heeft net als ik veel gereisd. We zagen hoe het standbeeld in het centrum een studentenpet op kreeg (traditie!), en keken onze ogen uit naar iedereen die met zo'n zelfde pet op in het park feest aan het vieren was. 

Ondertussen werden mijn Nederlandse roots niet vergeten: de Nederlandse vereniging en de ambassade organiseerden een Koningsdag feestje in een mooie oude villa net buiten de stad. Leuk om weer even ontspannen Nederlands te kunnen spreken. En heerlijk om Nederlandse kaas en bitterballen te eten! Tis niet dat ik die laatste nu in Nederland zo vaak eet, maar het is meer dat je het pas gaat missen als je er niet zo makkelijk meer aan komt. 

Des te lekkerder smaken ze natuurlijk als ze er wel zijn!

We bleven een nachtje op school slapen (in lieu van een schoolreisje) en nee, ik heb geen leuke dansmuziek op vol volume aangezet en ik heb al helemáál niet gezegd dat ze voor een keertje best op de tafels mochten dansen. Of in de vensterbank. Absoluut niet :D

            De zon schijnt. Tijd voor het eerste ijsje van het jaar! Finnen zijn echt dol op ijs, dus zo gauw de zon scheen en het maar enigszins warm werd gingen overal de kioskjes op straat open om ijs te verkopen. Deze zomerse nagels horen er dan natuurlijk ook bij. 

Ik was hier een dagje op roadtrip met Nadia. Zij komt uit Zwitserland en is hier als au-pair. Net als ik vind ze Finland een geweldig land om te wonen, en net als ik blijft ze hier nog wel even. Gezellig om met haar te kletsen over alle Finse dingen die ons opvallen. Zoals bijvoorbeeld dit:

Tijdens ons roadtripje stuurde ik ons per ongeluk deze 'doorgaande' weg op. Officieel mag je hier 80 maar je ziet, er ligt geen asfalt. Heel gewoon in Finland: op een gegeven moment stoppen ze gewoon met bestraten. Zoals de parkeerplaats op school, of bij de ijsbaan (vreemd, want die worden beide druk gebruikt). Of deze weg dus. 

Daar kwamen we dan wel deze groep zwanen tegen. Ik heb er nog nooit zoveel bij elkaar gezien. 

 Je ziet trouwens dat het nog best bruin en grijs is, ondanks dat het groen al enthousiast naar boven probeert te komen, komt de lente hier maar langzaam op gang. Maar voor ons voelt het anders: iedereen is blij en vrolijk in het voorjaar. Meer licht en meer warmte, heerlijk! 

Vandaag schijnt de zon en ga ik lekker in mijn tuintje aan de slag. Geniet van het voorjaar!

Voorjaar in Finland

Het is lente! Ja, ook in Finland.

Na een fijne skivakantie in Frankrijk was het begin maart weer fijn terugkomen in Seinajoki. Op mijn werk ging (en gaat) het allemaal lekker, ik was met de leerlingen van groep 6 druk in de weer om een 'talentshow' te organiseren. Er waren zoveel enthousiastelingen dat ik moeite moest doen om een taak te verzinnen voor iedereen. Op de ijsbaan was er nog 1 week te gaan voor onze laatste wedstrijd van het seizoen, en verder was het nog lekker winter: overal sneeuw en een aangename -5. Ook de Finse les ging voorspoedig, het is erg gezellig in onze internationale groep en het is een lekker uitdagend niveau. Alhoewel het nu af en toe zo ingewikkeld wordt (de grammatica dan) dat ik nu alles door de war haal. Komt vast goed.


De Finse definitie van lente
Voor Finnen begint de lente op 1 maart. En ook al sneeuwt het nog, zolang het overdag boven 0 is, is het voor de Finnen al echt lente. Zo kan het je dus gebeuren dat je in je warme winterkleren (donzen jas en 'buitenbroek', een soort dunne skibroek) in een boshut staat te kletsen met ouders en zij wijzen op het prachtige voorjaarsweer. Het begint dan net te sneeuwen maar ach, het is +4. En dus lente! haha. Dit was trouwens op st. Patrick's day, waar de oudervereniging van de tweetalige klassen een hike had georganiseerd met als aankomstpunt een grote hut waar je zelf worstjes kon roosteren. Erg gezellig en leuk om de ouders ook een keer te zien. Kinderen gaan hier bijna allemaal zelfstandig naar huis en dus zie je de ouders niet zo vaak. 

Maar langzaamaan werd het dan ook echt lente voor Nederlandse begrippen: de sneeuw begon serieus te smelten en ik was extra blij met mijn gespijkerde winterbanden op mijn fiets. Ook die (eigenlijk verplichte) fietshelm had ik nu zowaar op. Het was zo glad dat het af en toe een beetje gevaarlijk werd. Je fietst hier op de stoep en moet bij elke kruising stoep op en stoep af. Met al het ijs dat in de goot lag waren dat juist de gevaarlijke punten, en de auto's stoppen niet altijd voor je (je hebt hier als fietser op de meeste zebrapaden voorrang). Even een paar weekjes verstandig doen :)


Vakantie nodig hebben?
In Nederland wel, daar leefde ik echt toe naar de vakantie, ook al was het vaak een gelegenheid om al je nakijkwerk af te krijgen, het was toch ontspannend, en hard nodig. Hier is mijn werk zo relaxed, in vergelijking met Nederland, dat een vakantie fijn is, dat zeker wel, maar niet broodnodig. Het is zo'n verademing om niet meer zo te stressen over je werk. Ik liep in Nederland vaak rond met allerlei takenlijstjes in mijn hoofd en op papier...er moest zoveel gebeuren. Nu is het stukken rustiger. Het is echt een verschil in hoeveel uren je als docent moet werken voor een voltijdsbaan. En dan werkte ik in Nederland op papier maar 4 dagen! Ik weet niet zo goed wat het precies is hier op de Finse scholen dat het werken zo ontspannen maakt, ik denk dat het een combinatie van factoren is.
Kleine klassen, minder uren voor de klas hoeven staan, goede luchtkwaliteit, uitstekend uitgeruste lokalen...allemaal dingen die eigenlijk heel logisch zijn, maar in Nederland niet gebeuren. In Finland gelukkig wel! Nooit meer een muf lokaal, of heen en weer hoeven rennen naar een printer. Het scheelt echt een hoop.
Nu moet ik het wel een beetje relativeren; ik ben geen Finssprekende klassendocent en dus mis ik een deel van het werk hier. De Finstalige vergaderingen, daar hoef ik niet heen, en ik heb ook geen ouderavonden. Oke oke, ik werk dan wel op 2 scholen, maar aangezien die naast elkaar liggen, maakt dat ook niet zoveel uit.

Rond pasen begon de sneeuw echt goed te smelten, waren er overal paasvuren en at iedereen mämmi (een soort vloeibaar roggebrood). Ik lag helaas met een mini-voedselvergiftiging op bed en miste ook de kinderen die verkleed als heksen langs de deur kwamen voor snoep, in ruil voor een voorjaarswens. 

In april werd ik ongeduldig: de sneeuw was weg, maar alles was nog grijs en bruin. Het duurde echt een aantal weken voor de grond was ontdooid en alles begon te groeien. Ondertussen is het halverwege mei en sinds 2/3 weken is het nu ook echt lente zoals ik dat ken uit Nederland. Vogeltjes, groen gras, voorjaarsbloemen, de hele mikmak. Heerlijk!