De eerste maand, een foto blog

Omdat het vakantie is, heb ik nu natuurlijk tijd om wat aan mijn blog te doen. En het komt niet zo van schrijven, merk ik, dus daarom nu een foto blog. 

Scroll ze :-)

Klaar voor vertrek. Samen met Jenneke en belachelijk veel bagage op Schiphol. Het lijkt een tv, maar het is mijn fiets in die kartonnen doos. En verder nog een paar koffers :) 

Geland! 

De eerste weken was ik vooral aan het observeren. Hier bij de brugklas levensbeschouwing

De schoollunch, knackebrood, glaasje water/melk, en vandaag soep (aardappels en knakworstjes, klinkt vreemd maar smaakt best aardig) en een toetje van kwark met stukjes fruit. 

Na de eerst weken alleen maar Fins te horen en te zien was ik blij (en ook een beetje trots op Nederland) dat Alfred Jodocus Kwak hier op het kantoor van de schoolzuster hangt. 

En dit is de fietsenstalling, met allemaal Jopo fietsen, dat is hier helemaal de hype onder de middelbare scholieren.







De gymles met de 3e, 'orienteering in the forest'. Nieuw voor mij, maar geliefd door de leerlingen; met een kaart het bos in om allerlei punten te vinden. Vooral de jongens rennen enthousiast dwars door het bos heen om zoveel mogelijk ' posten' te vinden en dan als eerste weer terug te zijn. De meiden lopen relaxed over de paden, en stoppen af en toe om wat bosbessen te plukken.

Leuk dat dit ook gewoon werkt (en kan) in Finland. In Nederland zou je toch algauw een groep leerlingen hebben die met hun telefoon op een bankje gaan zitten kletsen tot de les voorbij is, maar hier is dat zeldzaam. Leerlingen krijgen hier van jongs af aan al meer verantwoordelijkheid, en dat werpt z'n vruchten af.

Een van mijn eerste lessen aan groep 3. Onderwerp: het verkeer. Na eerst even te hebben nagevraagd hoe het stoplicht hier precies werkt (oranje voor het rood wordt, maar ook voor het weer groen wordt) en geconcludeerd te hebben dat de borden hier geel zijn, was ik er helemaal klaar voor. Liedje van Youtube, en hilariteit alom om mijn uitspraak van de Finse borden. En ik moest vooral lachen om het bord in het midden; pas op voor rendieren. Essentieel als je in groep 3 in Finland zit :)

Hoe ziet Seinajoki eruit? 

 

Vanaf de kerktoren die je hier ziet (3 minuten fietsen van mijn huis, heb ik alle volgende foto's gemaakt. 

Seinajoki van bovenaf

Aan deze lange straat liggen alle belangrijke gebouwen. Het begint, hieronder aan de linkerkant,  met de kerk, en dan kijk je neer op de oude bibliotheek, het theater en het stadhuis. Al deze gebouwen zijn ontworpen door Alvar Aalto, beroemd Fins architect.  

Aan de rechterkant, het eerste gebouw met een rood dak, vind je de middelbare school. Dan komt het belastingkantoor (helaas ook belangrijk) en daarachter, ook weer met een rood dak, de basisschool. Volg de straat lang genoeg en je komt langs alle sportgebouwen: zwembad, indoorcentrum, tennisbaan, en natuurlijk de ijsbaan (ongeveer bij de witte bubble in het midden links.

Rechts van deze straat vind je het centrum.

 Hier is het station, en zoals je ziet begint niet ver daarachter het platteland al. Ik zit in het platste stukje van Finland, waar veel landbouw is. Seinajoki is echt een 'countryside city'. Bizar veel groen overal, platteland in de buurt, maar toch ook echt een stad, met eredivisie voetbal, een Vero Moda en een H&M. Wat wil je nog meer?

De scholen iets dichterbij

Hutje in het bos waar je kan barbequen, of gewoon kan relaxen. Er waren een paar docenten uit Italie op lesbezoek, en ter ere van hun komst was dit georganiseerd. En voor mij ook een mooie manier om wat collega's te leren kennen. 

Mijn favoriete plek in Seinajoki, de bibliotheek. Een paar jaar terug groeide de oude bieb uit zijn voegen (je kan die bieb  zien op de foto van boven, met die waaiervorm in het dak) . De stad heeft vervolgens een architectuur wedstrijd uitgeschreven, en dit is het resultaat. Ik zal later nog wel meer foto's posten, want dit gebouw is echt fantastisch. Overal relaxte plekken om te zitten, alles is te huur (boeken, cd's, dvd's, spelletjes) en het is allemaal gratis. Het is dan ook een onwijs populaire plek. Zelfs op zondag is het er vol; gezellig koffiedrinken, boekje lezen, even op de piano spelen, de kinderen loslaten in het fantasievolle kindergedeelte...alles kan. De boekenkasten van de kinderafdeling zijn allemaal 'grotten' in het thema van een bekend Fins kinderboek, erg leuk gedaan. 

 

De opnames van een of ander jackass/try-before-you-die programma. De duudsons, die de show maken, zijn heel bekend hier in Finland en hier in Seinajoki is er zelfs een adventure park naar ze genoemd, daar kan je allerlei stunts zelf uitproberen. 

Op de fiets in de omgeving. Zo mooi, die natuur overal. De foto's hierboven zijn 15 min fietsen van mijn huis. 

Hier links is een foto van de belangrijkste elementen van een Fins zomerhuis: water en een bbq met worst. We waren hier voor een uitje met collega's van de basisschool: gezellig bij iemand's zomerhuis bbq-en, muziek luisteren, cider drinken en natuurlijk naar de sauna.

Rechts een middernachtelijk concert in het centrum, met boven op de kerktoren een hoornblazer; klonk echt heel bijzonder!

Integreren in het Finse: in de winkel niet meer vreemd opkijken van thermo kleding. Die kan je hier werkelijk overal kopen, en hierboven zie je de verpakking van de ' tweede thermo-laag', 1 is blijkbaar niet genoeg... we gaan het meemaken!

 Ook is het erg Fins om vanalles zelf te maken. Handwerken is populair; met een paar meiden van de Finse les naar een enorme handwerkbeurs geweest hier in Seinajoki (er kwamen zelfs mensen uit Helsinki hier naar toe). Ook is het hip om zelf allerlei etenswaar te maken. In de korte maar warme zomer groeien er erg veel bessen, die gretig worden geplukt en verwerkt. Met deze constructie van 3 pannen op elkaar kan je heel goed vruchten stomen om er sap en siroop van te maken. Ik kon deze pan lenen van een collega, en heb nu een voorraad bosbessensap (van zelf-geplukte bessen), appelsap en perensap. Zo kom ik de winter wel door!









 De herfst begon goed hier, het was opeens -6, en later die week zelfs -10. Dat was wel even omschakelen; van tussenjasje naar hardcore donzen winterjas. Collega's op school vonden natuurlijk niets leuker dan aan mij te plagen met het feit dat 'dit heel normaal was' en dat '-10 nog niks is', maar stiekem wisten we allemaal dat dit eigenlijk in de herfst nog niet hoort. En inderdaad, nu is het weer een schappelijk 5-10 graden, en na de kou van 2 weken terug, voelt dit nu heerlijk warm aan.  














Op de ijsbaan voor de Finlandia Trophy. Zie hoe groot dit is! Met een tweede ring zitplaatsen boven de vip-boxen (die heb je hier dus ook op de ijsbaan), en restaurants in de hoeken. Fantastisch, zo mogen de ijsbanen in Nederland er ook uitzien.

Wat minder is de prijslijst op diezelfde ijsbaan, 7 euro voor een biertje, pfoe!

 

De rechter foto hierboven is trouwens genomen in het postkantoor, de postzegels zijn van Marigold Ice Unity (de wereldkampioen synchroonschaatsen.). Toch geweldig, dat ze daar dan speciaal postzegels van maken. 

Een paar weken terug heb ik de eerste visite uit Nederland gehad, Annabel kwam op bezoek!

Een verfrissende duik na de sauna. Brrr, 10 graden is toch best koud

In een klimbos, met behoorlijk uitdagende routes. Leuk om te doen

Op naar de dierentuin. We kwamen natuurlijk voor het sneeuwluipaard, maar die kwam z'n hok niet uit. Meer dan zijn hoofd hebben we helaas niet gezien. 

Maar deze enthousiaste panda en schattige uiltjes maakten een hoop goed!

was gezellig!

Laatst viel er een superlief kado bij mij in de bus! Een pakketje van vrienden en familie vol met kaarten uit Nederland. Er is er 1 voor elke situatie...Sinterklaas, verjaardag, eerste dag van de lente, maar ook voor als ik een baaldag heb, of zelfs een voor 'men-issues' haha. Ik weet nog niet wie ze allemaal geschreven hebben, maar bedankt alvast! Zo leuk!

Na de kou is het nu prachtig herfstweer. Nu het vakantie is heb ik ook mooi de tijd om de omgeving te verkennen. 

 Ook mooi de tijd genomen om naar de kapper te gaan.

En op zondag naar de wedstrijd heren 1 in....niet hockey, maar floorball. Naast ice-hockey is ook deze sport heel populair. Hockey spelen met een lichte stick en bal, binnen in een zaal, is  natuurlijk ook praktisch met die strenge winters hier. Af en toe speel ik op maandag ook een uurtje, er is dan een zaal gehuurd voor alle (vrouwelijke) docenten in Seinajoki, en je kan je dan een uur lang uitleven. 

 En nog een mooie zon-overgoten herfstfoto om mee af te sluiten. Hopelijk is de herfst in Nederland net zo mooi!




P.S. Zijn er verzoeknummers uit Nederland? Dingen waar jullie graag meer over willen weten? Onderwerpen waar je meer foto's van wil zien?  

Een schaatsblog

Deze keer een verhaal over schaatsen. Sinds ik op mijn 12^e kunstschaatsen ontdekte ben ik blijvend met het virus besmet. Hier in Finland zijn er zoveel mogelijkheden, en ben ik dan ook veel met schaatsen bezig. Het leuke aan Finland is dat niet alleen kunstschaatsen heel populair is, maar dat vooral ook synchroonschaatsen (kunstschaatsen in een team) het hier goed doet. Het feit dat het in team-verband is maakt het voor mij zo aantrekkelijk. Met z’n allen werken naar een mooie kur en samen dingen delen vind ik erg leuk. En ik heb hier zo’n leuk team! Het is een volwassenen team met dames van 25-55 (ja echt, tot voor kort hadden we ook iemand van achterin de 70, maar die kon het fysiek niet meer aan, helaas). Wij zijn de Riverettes (en als je dit in het Fins uitspreekt zijn het 4 lettergrepen XD), we heten zo omdat we hier in het rivierengebied zitten, Seinajoki betekent letterlijk ‘stad van de ommuurde river’, dus vandaar. We trainen 3 keer in de week; 2 keer een ijstraining, en 1 keer off-ice. Samen met mijn Finse les, die 2 keer in de week is, heb ik dus een druk programma. Maar goed, mensen die mij een beetje beter kennen weten dat ik het niet anders zou willen :D.

Het team is erg gezellig en ook gemotiveerd. Ze zijn nog niet zo goed, maar sinds ze 3 jaar geleden ‘ from scratch’ begonnen zijn, krijgen ze jaarlijks gemiddeld 10 punten hoger van de jury tijdens de wedstrijden. Om eerlijk te zijn schaats ik wel een stukje beter dan de meeste anderen in het team, maar dat vind ik niet zo erg. Het is leuk om het team zo vooruit te kunnen helpen, ze zijn blij dat ik er ben en ik heb toch genoeg uitdaging: onze coach, Tipe, zorgt daar wel voor. Om degenen die het schaatsen een beetje kennen even jaloers te maken, Tipe heeft zelf jarenlang geschaatst bij Marigold Ice Unity, een van de beste teams ter wereld. We krijgen dus les van een voormalig wereldkampioen. Echt zooo geweldig. Ze geeft leuk les, zowel op het ijs als tijdens de droogtraining, en weet echt zo ontzettend veel van synchroonschaatsen. Dat is wel wat anders dan in Nederland. Kortom, ik heb het prima naar mijn zin hier op het ijs.

De ijsbanen. Schaatsen, en alle wintersporten eigenlijk, zitten de mensen hier in het bloed. Iedereen heeft schaatsen en langlaufski’s, en het is volkomen normaal dat je die tijdens de gymles meeneemt. Je kan het vergelijken met de fiets in Nederland, die heeft ook iedereen. Bij de ijsbaan is dan ook geen schaatsverhuur, iedereen neemt ze toch zelf mee. En omdat het zo populair is, zijn er ook veel mogelijkheden. Zo heeft Seinajoki, wat zelfs voor Finse begrippen een kleine stad is, nu 2 ijshockeybanen, en in de winter 3-4, want dan komt er een 400m baan bij, en nog een ijshockeybaan; eigenlijk vriezen ze het hele atletiekveld onder, en dan heb je gelijk 1,5 ijsbaan erbij. En dat is dan alleen nog bij het ijssportcomplex. Bij het zwembad komt ook een ijsbaan, om nog niet te spreken over de stukken schoolplein die onder water worden gezet.

Vorige week werd er in Helsinki een internationale wedstrijd gereden, de Finlandia Trophy, en 1 van de teams uit Seinajoki mocht deze wedstrijd openen, samen met (Olympisch Brons) Kiira Korppi. Totally awesome! De Riverbulls zijn het enige all-male-synchronized team ter wereld, en zijn ontstaan toen een tiental vaders zich op de tribune zaten te vervelen terwijl ze naar de schaatslessen van dochterlief aan het kijken waren. “Dat kunnen wij ook”, dachten ze, en zo gezegd zo gedaan. Een humoristisch show-programma ontstond, en de mannen vonden het zo leuk dat ze besloten verder te gaan. Heel Seinajoki kent ze, en ook daarbuiten worden ze steeds bekender. Zeker nu ze in de krant / op tv kwamen met deze Finlandia Trophy. Erg leuk om te zien. De schaatsvereniging hier is erg actief en had dus gelijk een fanbus (of een fannibussi, zoals dat hier dan heet :P ) geregeld om naar de Riverbulls de de Finlandia Trophy te gaan kijken. Ik mee natuurlijk; en het was de moeite waard. De ijsbaan in Helsinki is echt enorm; waar in Nederland het dak begint, gaat in Finland de tribune nog metershoog de lucht is. Wat een verschil; hier zat de tribune dan ook vol terwijl je in Nederland als blij mag zijn als er meer dan 100 mensen komen kijken naar een wedstrijd. Dit is trouwens niet alleen voor kunstschaatsen hoor, dat is hier een ‘gewone’ sport, ijshockey daarentegen is nog veel populairder, en daar zijn de ijsbanen natuurlijk ook voor.

Zo, dat was weer even een verhaal van mij. Het is nu herfstvakantie hier, en naar goed Fins gebruik is de ijsbaan dan gratis open voor iedereen...3 keer raden waar ik elke morgen te vinden ben!